ആ ഒരു നടുക്കം

എത്ര കിറുകൃത്യമായ്

ആ തെങ്ങ് ആ പുലർച്ചയ്ക്ക്
അതു വഴി പോകുമവളുടെ
തലയിൽത്തന്നെ വീണു
ഒരു നിമിഷം മുൻപോ പിൻപോ
ആയിരുന്നെങ്കിൽ
ആ മുഖത്തിപ്പോൾ
അത്ഭുതത്തിന്റെ ചിരി വിടർന്നേനെ
മരണത്തിന്റെ
തണുത്ത നാക്കൊന്നിഴയാനാഞ്ഞ
നെറ്റിയിൽ
വിയർപ്പു പൊടിഞ്ഞേനെ
വിരലുകൾ കൊണ്ടതു തുടച്ച്
ഓടിക്കൂടിയവർക്കു ചുറ്റും നിന്ന്
അവിശ്വാസത്തിന്റെ ആശ്വാസം പകർന്നേനെ

ഇത്രയും നാൾ
ദ്രവിച്ചു നാരുനാരായ് നുറുങ്ങിയ
വേരുകളിറുക്കിപ്പിടിച്ച്
കാത്തു കാത്തു നിന്നപോലെ
പച്ചയറ്റു പോകാതെ
വീഴുമോയെന്നാർക്കുമൊന്നും തോന്നിപ്പിക്കാതെ
ശ്വാസം പിടിച്ചതു പോലെ
(കവിതയുമങ്ങനെത്തന്നെ
കിറുകൃത്യമായതു വീഴുന്നു
അതുവഴി പോകുമൊരുവന്റെ
ശിരസ്സിൽത്തന്നെ)

തെങ്ങു വീഴുന്നത്
പകർന്നു പകർന്നു വന്ന
സി.സി.ടി.വി ദൃശ്യത്തിൽ
നമ്മളെല്ലാവരും കണ്ടു
കാണാത്തവർക്കയച്ച്
ആകസ്മികതയുടെ അവകാശിയായ് മാറി.
അവരവരുടെയേകാന്തതയിൽപ്പോലും
പിന്നെയതിനെക്കുറിച്ചോർത്തില്ല
അത്രയസ്വാഭാവികമായ്
ആർക്കുമൊന്നും തോന്നിയിരിക്കില്ല
ഇക്കാലത്ത്
ജീവിക്കുന്നവർ അങ്ങനെയാണ്
(ഇനിയും വറ്റിയിട്ടില്ലാത്ത
ചില ചെറിയ തടാകങ്ങൾ
അവശേഷിക്കുന്നുണ്ടായിരിക്കാമെങ്കിലും)

ആദ്യം കണ്ടപ്പോഴുണ്ടായ
ആ ഒരു നടുക്കം
അതു മാത്രമാണ്
മനുഷ്യരാണ് നമ്മളെന്ന്
നമ്മെ ഓർമിപ്പിച്ചത്

അല്ലേ ...?

മരണം

എന്നിലപ്പോൾ

ഞാൻ മാത്രം..!

തോന്നാലാൽ മാത്രം

കുറ്റവാളി അല്ലാഞ്ഞിട്ടും
കുറ്റവാളിയാണെന്ന തോന്നലാൽ മാത്രം
ഞാൻ പിടിക്കപ്പെടുന്നു

ചേർത്തു വയ്ക്കാൻ ആവശ്യപ്പെട്ട തെളിവുകൾ
അതുകൊണ്ട് മാത്രം
അവിശ്വാസനീയമാം വിധം
കൂടിച്ചേരുന്നു

എന്നിലേക്കുള്ള
എന്റെ നോട്ടങ്ങൾ
സംശയാസക്തിയുടെ വീഞ്ഞുമണം വിളമ്പുന്നു

അത് ചെയ്തത് ഞാൻ തന്നെ
ആ ചോരക്കറയുള്ള കൈകൾ എന്റേതു തന്നെ
പിടിക്കപ്പെടുമ്പോൾ മാത്രം മറ നീങ്ങിപോകുന്ന
ഒരു നിഴലിലാണ് ഞാൻ

പിടിക്കപ്പെട്ടല്ലോ
ഉള്ളിലൊരു ഗൂഢസ്മിതത്തോടെ
ഇനിയുറക്കെ വിളിച്ചു പറയാം
ഈ ഞാൻ ഞാനല്ലെന്ന്!

കലികാലം

പൂവിടാനിരിക്കുമ്പോൾ
ആകാശത്ത്
തലങ്ങും വിലങ്ങും പറക്കുന്ന
ഓണത്തുമ്പികളെക്കണ്ട്
കുട്ടികൾ
ബഹളം വയ്ക്കുന്നു

പൂക്കളം
അവരുടേതു മാത്രമായൊരു
ചിത്രമായിരുന്നു

മാഷവരെ പൂക്കള
ത്തെക്കുറിച്ചോർമിപ്പിച്ചു
കുട്ടികൾ മാഷിന്റെ
കൈ പിടിച്ചു പുറത്തിറക്കി
യാകാശം കാണിച്ചു കൊടുത്തു
യന്ത്രത്തുമ്പികളുടെ
ചിറകടികൾ നിറഞ്ഞ വാനം
വരാൻ പോകുന്ന
വിസ്ഫോടനങ്ങൾ
ചോരയും
കണ്ണീരും
കലർന്ന ദൈന്യത
മാഷിന്റെ മനസ്സിൽ
ഓണം മങ്ങിപ്പോയി
കാശിത്തുമ്പകൾ
നിറം കെട്ടു

കുട്ടികൾ പൂക്കളിടാതെ
യന്ത്രത്തുമ്പികളെയെണ്ണമെടുക്കാൻ
മത്സരിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു
നിർവികാരതയോടെ
മാഷവരെ നോക്കി നിന്നു !

പാഴ്സൽ

നഗ്നതയുടെ
തോന്നലോ ലജ്ജയോ ഇല്ലാതെ
ഒരു കോഴി
ദുർമേദസ്സുരുകിയൊലിച്ച്
നെഞ്ചു തുളച്ചിട്ട
ദു:സ്വപ്നങ്ങളിൽ കറങ്ങുന്നു

അതിനെ തിന്നാൻ
വിശന്ന വായിൽ
കാത്തിരിപ്പുണ്ട്
മൂന്നു കുറുക്കന്മാർ

പുല്ലിനുള്ളിലിരുട്ടിൽ
പതുങ്ങിയിരുന്ന്
ഒരു ചെന്നായ
പണമെണ്ണി ലാഭം തിട്ടപ്പെടുത്തുന്നു

വനത്തിനുള്ളിൽ
പലയിടങ്ങളിൽ
പലരുമിരുന്ന്
പലതും കടിച്ചു വലിക്കുന്നുണ്ട്

പാഴ്സലാണ് എനിക്കു വേണ്ടത്
ഒരു കരടി
അതു കൊണ്ടുവന്നു
ഭയന്നു കൊണ്ട് വാങ്ങിച്ചു
പുറത്തിറങ്ങി

കാടിനുള്ളിലേക്ക്
കയറിപ്പോകുന്നു
മൾട്ടിനാഷണൽ കമ്പനിയുടെ സ്യൂട്ടണിഞ്ഞ
കടുവയും കുട്ടികളും
ഗുഹയിൽ നിന്നെന്ന പോലെ
വനത്തിനുള്ളിൽ
മുഴക്കങ്ങൾ

മഴ പെയ്തിട്ടുണ്ട്
വൈകുന്നേരത്തിന്റെ 
നഗരവെളിച്ചത്തിൽ 
റോഡിൽ കെട്ടിക്കിടന്ന വെള്ളത്തിൽ
കൊമ്പല്ലുകളൊന്നു തിളക്കി
ഒരോട്ടോ പിടിച്ചു!